Af, voor ik er erg in had.

Vandaag, aan het eind van de middag, voor ik er erg in had, lag het allerlaatste geknipte klosje in mijn klosjesbakje.

Nr. 220!!!

Afgelopen zaterdag had ik er 30 geknipt.

Zo tussen allerlei werkzaamheden door, heb ik zitten werken aan de klosjes.

Zo'n handig klein dingetje om even overal en nergens tussendoor te maken.

Vanmiddag, lag daar zomaar het allerlaatste klosje.

Hier zien jullie 21 stapeltjes van 10 klosjes lekker in het zonnetje liggen

En nu liggen er 220 door elkaar geschud in een grote schoenendoos.

Geen foto van, maar het is ook echt geen mooi gezicht hoor.

Vanavond maar eens een klosjesplan gemaakt, hoe ik ze aan elkaar zal zetten en welke rand er omheen komt.

Dat plan ziet er zo uit.

De bovenste 3 langwerpige vakken, daar ben ik iets heel leuks mee van plan.

Eerst maar eens proberen of dat wel wil lukken.

Je kan wel iets bedenken, maar dat wil nog niet zeggen dat het een goed plan is.

 Als het er mooi uit ziet, laat ik er meer van zien.

Om de beide vlakken van 110 klosjes komt een rand van 98 geborduurde exemplaren.

Het wordt minder warm weer, dus de komende week maar eens een aantal uren achter mijn diamantje.

Ik had voldoende "been" voor de achtergrond van wit gekreukt linnen.

Voor wie de laatste zin abacadabra is, kijk hier maar even.

Er is zelfs een heel been over gebleven.

Nu kan dan het leuke werk beginnen van het aan elkaar zetten van de klosjes.

Daarvoor is het nu jammer genoeg te laat,

wie weet morgen......?

Paasbomen



Paasboom



Ongeveer een week voor Pasen haal ik de paasbomen van zolder.

De ramen van de kamer worden aan de binnenkant goed gewassen en glimmend gepoetst.

De Paasbomen worden dan neergezet.

Dit is altijd weer een verrassing.

Wanneer die bomen van de donkere zolder naar beneden worden gedragen, zijn ze zwaar en stoffig.

De eieren zijn dan nog opgeborgen in een speciale doos.

Die doos komt na de bomen van zolder.

Eerst alles op de keukentafel om bekeken te worden.

De bomen worden afgestoft en bekleed met buxus.

Dan komt er toch zo'n mooi moment:

Het "inhangen" van de eieren. 

Hoe was het ook al weer?

Hoe zag het er vorig jaar uit?

Jaren geleden stond in dit blad een artikel over geborduurde eieren.

Deze eieren hingen in een paasboom.

Ik hoefde maar met dat handwerkblad naar mijn vader te gaan, hem die boom laten zien en hij stelde al voor er 2 voor mij te maken!

Het zijn prachtige bomen geworden, met handgedraaide sierknopjes en eveneens handgedraaide bolletjes als pootjes.

En....ze zijn van eikenhout, het lievelingsmateriaal van mijn vader.

De eieren kocht ik bij de bloemist.

 Kunsteieren, precies even groot als het ei van een kip.

Ze werden beschilderd, er zijn erbij met een gehaakt netje, heel fijn nld. 1,5!!!,

Kleine mooi glanzende plaatjes heb ik in reepjes geknipt en stuk voor stuk om de eieren geplakt,
En ik heb er 6 geborduurd op kaaslinnen, wat eerst een nachtje in sterke thee had gelegen.

Een mooi draadje eromheen geplakt en zo kunnen ze aan de takken van de paasboom worden opgehangen.

Voor ieder voorraam van de kamer staat zo'n boom.

Zo ziet dat er van binnen uit.

  

  

                                                 

                                                 
 En zo van buiten.



  

   

De eieren worden er door de loop der jaren niet mooier op.
Sommige zijn wat gebarsten door de warmte van de zon, de reepjes opgeplakt papier laten hier en daar los.
Maar ik laat dat zo, ik houd daarvan.
Het is de "charme" van de tijd.

Ze mogen nog blijven staan tot dinsdag, dan gaat alles weer voor een jaar naar de donkere zolder.

Reepjes papier om het ei geplakt

Fijne Pasen voor jullie allemaal.

Klosjeszaterdag

Het is al weer een tijdje geleden dat ik over klosjes een bericht publiceerde.

Maar er is echt wel aan gewerkt hoor!!!

Aan zee maakte ik er bijna 30, 28 om precies te zijn.

Op bovenstaande foto, zie je ze liggen, op de rand van het terrasmuurtje.

Die dag was het nevelig, je kan, en dat is heel jammer, niet de zee achter de klosjes zien.

Maar geloof mij: er is zee, links zee, rechts zee.

In het huis daar, zie je vanuit de kamer, zee, zee en nog eens zee.

Zo mooi!

Maar na 5 dagen zee en meestal ook wind, is het aan de rand van de Veluwe ook heel prettig vertoeven.

Wij hebben hier vlakte, langs de IJssel,

 en bos, Veluws bos.

Vandaag is het zaterdag en vanmorgen zijn er weer 10 klosjes geknipt.

Ondertussen staat mijn teller op 160.

 Na deze 10 dus al 170!

Ondertussen was ik wat aan het spelen met mijn borduursoftware.

Leuk verslavend spul wanneer je een beetje in de gaten hebt hoe het werkt.

Een klosjesborduurpatroon ontworpen, zo vanuit de luie stoel, om het maar eens te proberen, als oefening.

Het leek wel aardig, dus ook maar uitgeprobeerd op mijn Diamantje.

Kijk nu toch eens hoe mooi dat is geworden.

Hier zijn heel veel variaties op mogelijk, qua kleur, maar ook qua patroonvulling.

Dit geborduurde klosje is even groot als de andere, dus ik denk nu, dat ik ook een aantal van deze geborduurde exemplaren ga toevoegen.

Eerst maar eens brainstormen over hoe en waar ik die zal plaatsen.

Leuk, leuk, leuk vooruitzicht!!

'k Heb al plezier vooruit als ik daar aan denk.

Voor jullie ook veel plezier bij alles wat je gaat doen!

Tjuus.

Dolen...doolde...gedoold....

Deze 12 wandelschoenen doolden gisteren door de Veluwse bossen, nabij Harderwijk....

Deze schoenen waren enthousiast gestart in Elspeet, voor het tweede deel van het

"Elf wegenpad".

Een wandeling van 2 grote lussen, rondom Nunspeet.

Het is altijd een cryptisch gebeuren waar en hoe de auto's worden verdeeld, geparkeerd, wie waar?

Dat was gisteren goed geregeld.

Onze Tom-tommen navigeerden ons naar de parkeerplaats aan de Koeweg in Harderwijk.

Het liep gesmeerd, als een trein.

De 12 schoenen liepen een prachtige wandeling door een stuk

Veluws oer-bos.

Het was zo stil, behalve het ruisen van de bomen geen ander geluid te horen.

Nou...behalve dan het gelach, na een mop, zeer professioneel verteld door J.

Een kopje koffie onderweg in een sjieke bedoening.

Wij in verregende, verwaaide wandelkleding....

Modder op de glanzende parketvloer.....

Maar lekkere koffie!!! en o zo heerlijke brownies!!!!!

De wandeling verliep vlot, tot het eindpunt van die dag.

We hadden het heel goed uitgedokterd,

Aan het eind zou de auto staan, aan de Koeweg, waar de wandeling kort langs liep.

Maar eenmaal op dat punt, waren wel parkeerplaatsen, maar onze auto stond daar niet!

Wanneer 6 vrouwen zich gaan bemoeien met welke kant we nu uit moeten gaan,

dan loop je eerst naar rechts, dan rechtdoor, een weet zeker dat in de verte een weg loopt waar we kunnen uitzoeken hoe het nu precies ook al weer was, waar we de auto hadden geparkeerd.

Een ander ziet in de verte een auto geparkeerd staan en wil daar al wel zo naar toe.

Maar allemaal bij elkaar blijven was een goed advies van een van ons.

Chapeau W!

Dan maar vragen onderweg, vriendelijke scholieren hielpen ons de juiste kant op.

Het dolen werd weer wandelen en ja hoor, in de verte zagen we onze auto al staan.

Niemand kan nu het woord Koeweg nog horen, volgende keer gaat een apparaat mee, waarmee wij zonder problemen onze geparkeerde auto terug kunnen vinden.

A heeft zo'n apparaat, waarvan ik nu echt de naam niet meer weet....

GPS...?, of schrijf ik nu iets heel doms.....?
Ik raad jullie aan voor een vakkundig verslag van deze wandeling Rubato
te bezoeken.

Traditie

Zolang ik mij kan herinneren, krijg ik kort voor Pasen een prachtig versierd chocolade-ei. 

Toen ik nog een klein kind was, waren deze eieren versierd met pluche kuikentjes.

Een mooi gekleurde folie eromheen en wanneer je geluk had, zaten er binnen in dat chocolade-ei ook nog eens een paar kleine eitjes, al dat niet ook weer gevuld met "iets".

Meestal  heel zoet, een soort praline-ei.

Naar mate ik ouder werd, werd het paas-ei aangepast aan mijn smaak.

Zo is bijvoorbeeld mijn lievelingskleur paars.

Dus kreeg ik jaren lang een mooi paars ei, ook weer met allerlei paarse linten en bloemen versierd.

Een ei van melkchocolade, vond ik toen het lekkerst.

Ik weet niet meer wanneer deze traditie begon, kan dus ook niet meer precies terugrekenen hoeveel eieren ik tot nu toe heb gekregen, maar afgelopen vrijdag was het weer zover.

Mijn zeer oude vader kwam even op bezoek.

Hij belt altijd aan, want hij rijdt in een scootmobiel.

Ik help hem dan naar binnen en wij drinken gezellig een kopje koffie samen.

Ik zag het al door het raampje van de voordeur.

In het mandje voorop zijn scootmobiel lagen 2 mooie chocolade-paaseieren!!!!!

Ik was opnieuw weer verrast.

Hij merkte het op en zei:

"Ja, ik houd de traditie in ere!!!!......

maar de paarse eieren waren al op, vind je deze ook mooi?"

Toen ik de eieren voor dit bericht op de foto wilde zetten, kon ik er nog maar 1 vinden.....

waar zou nu toch die andere zijn?



Aan het strand van...

Wanneer ik zo aan het strand loop.....

langs van alles wat is aangespoeld.....

dan ga ik vanzelf een liedje zingen....

zachtjes in mijzelf.......

Dit liedje hoorde ik enkele jaren geleden voor het eerst.....

was meteen verkocht.....

wanneer het op de radio was, zat ik er meteen voor om het zo goed mogelijk te horen.....

Ik beluisterde het zo vaak......

zong mee voor zover ik het al kende......

en ineens kon ik het hele lied volledig meezingen.

Raar eigenlijk, want het is een vreemd lied.....

ik was er toch meteen helemaal weg van....

Komt ook omdat het door Boudewijn de Groot wordt gezongen.

Een tijdje later hoorde ik het ook gezongen door Freek de Jonge.

Freek schreef de tekst voor dit lied.

Nu kan ik niet goed kiezen van wie ik nu een video op mijn blog zal zetten.

Boudewijn zingt het gewoon mooier, dat vind ik.

Maar Freek zingt het zoals het is bedoeld, omdat hij het schreef.

Er is zo'n groot verschil tussen beide uitvoeringen.

Ik zet ze er allebei op.

Nu ben ik toch echt benieuwd welke jullie voorkeur heeft.



"De draad van Ariadne", een labyrint aan Zee.

Afgelopen week was het dan zover.

Tafel 2 en Tineke ontmoetten elkaar aan zee.

Wat zijn het inspirerende en vooral erg gezellige dagen geweest.

Meisjes, bedankt voor jullie gezelschap!!!!!

Hierboven zien jullie mijn uitwerking van deze uitdaging.

Eigenlijk paft er meteen, wanneer ik een nieuwe opdracht krijg, een idee op in mijn hoofd.

Nu ook weer.

Ik dacht meteen aan Ariadne, de stakker, zij dacht wanneer ze haar geliefde Theseus zou helpen, hij met haar zou trouwen.

Voor de hele Griekse mythe klik hier.

Soms verwerk ik traditioneel quiltwerk in een opdracht.

Ik ga mij steeds meer interesseren voor de oude traditionele quiltpatronen.

Wel geef ik daar mijn eigen draai aan.

Het is echt zo, dat ik alle quiltregels aan mijn laars lap.

Heerlijk!!!!!!!

Commentaren van:

 dit hoort zo niet,

of:

maar dat moet je zo doen hoor!

of:

alles moet wel dezelfde achtergrondkleur hebben!!!!!!

of:

 tja, vullen jullie zelf maar in.....

Dit alles gaat in mijn linker oor naar binnen en meteen door het rechter oor weer naar buiten!!!

Prachtig was het om te zien hoe verschillend het thema was uitgewerkt.

Voor een duidelijke foto van elke quilt verwijs ik naar de blogs van Emmy,

Sandra en Tineke.

Het is zo langzamerhand wel duidelijk, dat ik meestal realistisch werk.
Ook nu weer.
Ik heb Ariadne uitgebeeld, met nog een draad in haar hand.

foto gemaakt door Sandra

Links van haar een soort kast met daarin de klossen, bijna allemaal leeg.

Op enkele zit nog en restje draad.

De klosjes zijn mijn eigen ontwerp, allemaal verschillend van kleur en ze staan allemaal rechtop!!!

Dit deel  en nog meer delen zijn met de hand doorgequilt.

De randen zijn machinaal doorgequilt.

Verder veel, heel erg veel handborduurwerk.

foto gemaakt door Sandra

Kijk nou toch eens hoe heerlijk haar rokje op-wappert in de wind!!!!

Ons idee om de quilt aan zee op de foto te zetten was leuk bedacht, maar alles waaide steeds weg.

Ergens was een stuk prikkeldraad, daar hebben wij nog geprobeerd de quilts aan te prikken, maar de wind lachte ons uit en ging opnieuw met alles aan de haal!

Maar zeg nu zelf, wat een sfeertje he?

Het was een prachtige eerste lentedag daar aan zee.

Volop van genoten.

Menig strandtent-terras bezocht.... 




foto gemaakt door Sandra

 

Sandra heeft een nieuwe opdracht uitgedeeld:

"De kracht van moeder aarde".

Er kunnen weer nieuwe plannen uitgewerkt worden.

Het pafje bleef uit, toen ik las waar nu aan gewerkt moet worden.

Maar eenmaal thuis, in eigen omgeving, ging er iets broeien......

Onze gast heeft aangegeven, graag nog eens met ons mee te doen!!!

Joepie, het feestje krijgt een vervolg!!!!