woensdag 31 oktober 2012

Delfts blauw


Deze Delftsblauwe vaas was een tijdje geleden de inspiratie voor wat spelen met de software die hoort bij mijn diamantje.
Dit diamantje is ondertussen een luxe diamantje geworden, met nog meer mogelijkheden.
Husqvarna-kenners onder jullie snappen wel waar ik het over heb.
Tijdens de softwarelessen, die ik bij de dealer van mijn naaimachine volgde,(http://www.eltinknaaimachines.nl/)
leerde ik zelf allerlei leuke borduurmotieven ontwerpen.
Thuis heb ik dat allemaal eens uitgeprobeerd en omdat in die tijd de delfts blauwe vaas met tulpen in de kamer stond, ontwierp ik kleine delfts blauwe vierkantjes, eigenlijke delfts blauwe tegeltjes.

Hier zie je die geborduurde tegeltjes liggen op de strijkplank, met in de verte de vaas.



En wat zou je dan kunnen doen, met 48 verschillende blauwwitte vierkantjes/tegeltjes.......
Ik maakte er deze leuke tas van.




 Over deze tas meer een volgend keer.




zaterdag 27 oktober 2012

Zaterdag klosjesdag

Vele zaterdagen was
zaterdag "klosjesdag".

Naald en draad, nodig om al die klosjes aan elkaar te zetten, gaven troost.
Veel herinneringen kwamen voorbij.
Veel is verwerkt, veel tranen zijn op de klosjes gevallen......
Het mooie is, dat al die klosjes gemaakt zijn van resten van mijn eigen kleding.
De gekleurde stofjes van jurken, blouses etc.
De witte stofjes van een broekspijp en een hes.
De tranen vielen op iets vertrouwds.....

De top zit in elkaar, kijk:

Hier ligt ze op mijn schommelstoel,
buiten in de zon.

Hier mooi gedrapeerd....


En hier netjes opgehouden,
 zodat jullie haar helemaal goed kunnen zien.
(Mijn schaduw is nog net zichtbaar.)
Toen ik de top op bed had gelegd, om te zien hoe dat stond, zag ik dat er echt witte stukken (flappen) aan beide korte kanten moeten komen, die over de zijkanten van het bed hangen.
Dat zal echt mooier, veel  beter staan.
Dus.....nu moet ik opnieuw vierkantjes knippen, opnieuw klosjes borduren, want ik maak een rand geborduurde klosjes op de zijflappen.
En dan weer rustig daarmee gaan zitten.
Opnieuw werken aan mijn Rensjes.
Rolling Stones, Ennya op de achtergrond.
Opnieuw zal er veel in mijn hoofd voorbij komen en ik weet het zeker, ook zullen er weer tranen over de klosjes rollen.
Maar ik verheug mij er op, want wat is er nu mooier, dan de troost van naald en draad!
En ik weet ook zeker, opnieuw zal ik er met veel plezier aan werken.
Voor jullie ook, veel plezier bij alles wat je doet!

Tjuus.



zondag 21 oktober 2012

Verder..........

 

Het leven ademt stil,
en stiller nog waar lijden is
dat geen geluid verdraagt.


Zo is het hoe wij verder gaan.
Ons leven ademt stil, we verdragen nog niet veel geluid.
Maar naald en draad geven veel troost.
Brengen veel moois.
Daarover ga ik schrijven en laat jullie zien, waar ik de afgelopen anderhalf jaar mijn troost in kon vinden......., nog steeds kan vinden.

Ik probeer de draad van het bloggen weer op te pakken.
Er is mij vaak naar gevraagd de afgelopen maanden, iedereen begrijpt waarom het nog steeds niet zover is.
Maar er is veel in het verschiet, daarover wil ik graag vertellen.

Het gaat goed, ik ervaar dat een mens is geschapen om zoveel verdriet te kunnen dragen.
Maar wanneer er, voor mijn gevoel, teveel goeds op mijn pad komt, dan is genieten daarvan nog erg moeilijk.
Enkel het resultaat van het werken met naald en draad geeft mij op dit moment zoveel vreugde, dat ik daarvan kan genieten.
En natuurlijk Fleur, die schat!
Ze heeft ondertussen haar eerste stapjes gezet.
Het is nu nog vallen en opstaan, maar iedere dag een beetje meer stapjes en minder wiebelig.
Ze is hier met regelmaat.
Wanneer ik probeer te handwerken, wanneer ze lekker speelt, dan komt ze naar mij toe en pakt de draad waarmee ik werk.
Die laat ze dan voorzichtig door haar handjes glijden.
En dan kijkt ze mij zo blij aan!
Ze weet, dat ze er voorzichtig mee moet zijn.
Volgens mij gaat zij later handwerken ook heel leuk vinden, dat zou toch prachtig zijn!

Graag tot een volgende keer,
tjuus.






dinsdag 24 mei 2011

Naast elkaar


Maandagmiddag 16 mei 2011 werd ons eerste kleinkind
***Fleur***
geboren.
Een schattig klein, lief, sterk en dapper meisje.

Wij leggen nu
intense dankbaarheid,
naast,
inmens verdriet.
..........




zondag 15 mei 2011

*******
Wij kunnen elkaar
pas wezenlijk zien,
als ik de moeite neem
mijn ogen te sluiten,
om door die van jou
de wereld te aanschouwen.
*******

Vrijdagmiddag 29 april 2011 kwam er een groot verdriet in ons leven.
Zo groot, dat het gevoel een zondagskind te zijn, ver weg is.
Heel ver weg.

Naald en draad geven troost.
Ik werk aan de klosjesquilt en deze vordert gestaag.
De klosjes heten voor deze quilt geen klosjes meer maar "Rensjes".
De zachte kleuren troosten....

Ik maak foto's van het proces.
Er komt een dag waarop ik deze zal laten zien.

Het lukt nu even niet om met regelmaat te bloggen.


"Mama, ik ben jouw Angie he?"
"Ja lieverd, jij bent mijn Angie!".

maandag 25 april 2011

Af, voor ik er erg in had.


Vandaag, aan het eind van de middag, voor ik er erg in had, lag het allerlaatste geknipte klosje in mijn klosjesbakje.
Nr. 220!!!
Afgelopen zaterdag had ik er 30 geknipt.
Zo tussen allerlei werkzaamheden door, heb ik zitten werken aan de klosjes.
Zo'n handig klein dingetje om even overal en nergens tussendoor te maken.
Vanmiddag, lag daar zomaar het allerlaatste klosje.

Hier zien jullie 21 stapeltjes van 10 klosjes lekker in het zonnetje liggen



En nu liggen er 220 door elkaar geschud in een grote schoenendoos.
Geen foto van, maar het is ook echt geen mooi gezicht hoor.
Vanavond maar eens een klosjesplan gemaakt, hoe ik ze aan elkaar zal zetten en welke rand er omheen komt.
Dat plan ziet er zo uit.


De bovenste 3 langwerpige vakken, daar ben ik iets heel leuks mee van plan.
Eerst maar eens proberen of dat wel wil lukken.
Je kan wel iets bedenken, maar dat wil nog niet zeggen dat het een goed plan is.
 Als het er mooi uit ziet, laat ik er meer van zien.
Om de beide vlakken van 110 klosjes komt een rand van 98 geborduurde exemplaren.
Het wordt minder warm weer, dus de komende week maar eens een aantal uren achter mijn diamantje.
Ik had voldoende "been" voor de achtergrond van wit gekreukt linnen.
Voor wie de laatste zin abacadabra is, kijk hier maar even.
Er is zelfs een heel been over gebleven.

Nu kan dan het leuke werk beginnen van het aan elkaar zetten van de klosjes.
Daarvoor is het nu jammer genoeg te laat,
wie weet morgen......?


vrijdag 22 april 2011

Paasbomen


Paasboom

Ongeveer een week voor Pasen haal ik de paasbomen van zolder.
De ramen van de kamer worden aan de binnenkant goed gewassen en glimmend gepoetst.
De Paasbomen worden dan neergezet.
Dit is altijd weer een verrassing.
Wanneer die bomen van de donkere zolder naar beneden worden gedragen, zijn ze zwaar en stoffig.
De eieren zijn dan nog opgeborgen in een speciale doos.
Die doos komt na de bomen van zolder.
Eerst alles op de keukentafel om bekeken te worden.
De bomen worden afgestoft en bekleed met buxus.
Dan komt er toch zo'n mooi moment:

Het "inhangen" van de eieren. 

Hoe was het ook al weer?
Hoe zag het er vorig jaar uit?
Jaren geleden stond in dit blad een artikel over geborduurde eieren.
Deze eieren hingen in een paasboom.
Ik hoefde maar met dat handwerkblad naar mijn vader te gaan, hem die boom laten zien en hij stelde al voor er 2 voor mij te maken!
Het zijn prachtige bomen geworden, met handgedraaide sierknopjes en eveneens handgedraaide bolletjes als pootjes.
En....ze zijn van eikenhout, het lievelingsmateriaal van mijn vader.
De eieren kocht ik bij de bloemist.
 Kunsteieren, precies even groot als het ei van een kip.
Ze werden beschilderd, er zijn erbij met een gehaakt netje, heel fijn nld. 1,5!!!,
Kleine mooi glanzende plaatjes heb ik in reepjes geknipt en stuk voor stuk om de eieren geplakt,
En ik heb er 6 geborduurd op kaaslinnen, wat eerst een nachtje in sterke thee had gelegen.
Een mooi draadje eromheen geplakt en zo kunnen ze aan de takken van de paasboom worden opgehangen.
Voor ieder voorraam van de kamer staat zo'n boom.

Zo ziet dat er van binnen uit.



  


  



                                                 
                                                 
 En zo van buiten.



  


   





De eieren worden er door de loop der jaren niet mooier op.
Sommige zijn wat gebarsten door de warmte van de zon, de reepjes opgeplakt papier laten hier en daar los.
Maar ik laat dat zo, ik houd daarvan.
Het is de "charme" van de tijd.
Ze mogen nog blijven staan tot dinsdag, dan gaat alles weer voor een jaar naar de donkere zolder.

Reepjes papier om het ei geplakt
Fijne Pasen voor jullie allemaal.